Sześć modułów nauki po 50. roku życia: od spisania doświadczeń po plan rozwoju na najbliższe miesiące.
Moduły
Program prowadzimy w stałej kolejności, bo każdy moduł korzysta z poprzedniego. W każdym jest część praktyczna: spisywanie, pisanie, ćwiczenia w parach, praca na komputerze lub planowanie. Moduły nie kończą się egzaminem ani certyfikatem, tylko konkretnym dokumentem, który zostaje u uczestnika.
Moduł wstępny. Uczestnicy spisują role, zadania i umiejętności z całego życia zawodowego, także te zdobyte poza etatem. Następnie w parach sprawdzają, jak opisać je językiem dzisiejszych ogłoszeń i gdzie mogą się przydać. Praca odbywa się na kartach i w notatniku, bez komputera. Efektem jest własna mapa umiejętności, do której wracamy w dalszych modułach.
Warsztat prowadzony przez doradczynię zawodową. Każdy uczestnik tworzy aktualne CV oraz list motywacyjny, a potem poprawia je po uwagach grupy. Druga część to ćwiczenie rozmów z pracodawcą: pytania o doświadczenie, luki w życiorysie, oczekiwania. Ćwiczymy w parach i przed grupą, aż odpowiedzi staną się spokojne i konkretne. Zostają gotowe dokumenty do dalszej edycji.
Instruktor pokazuje podstawy poczty elektronicznej, kalendarza, arkuszy i pracy zdalnej, w tempie dopasowanym do grupy. Ćwiczymy wysyłanie wiadomości z załącznikiem, planowanie spotkań, prosty arkusz z sumami i udział w rozmowie wideo. Każde ćwiczenie powtarzamy, a pytania są mile widziane. Po module uczestnik swobodniej korzysta z narzędzi, które pojawiają się w większości biur.
Prowadząca omawia na prostych przykładach zasady budżetu, rozliczeń i form zatrudnienia, w tym pracy na własny rachunek. Uczestnicy układają własny budżet miesięczny i szacują, ile potrzebowaliby z dodatkowej pracy. Rozmawiamy o obowiązkach, jakie wiążą się z różnymi formami współpracy. To wprowadzenie, nie porada prawna ani podatkowa; szczegóły warto potwierdzić u specjalisty.
Każdy uczestnik opracowuje założenia małego, niezależnego przedsięwzięcia: dla kogo, co oferuje, jakie ma koszty. Potem grupa zadaje pytania i sprawdza słabe punkty na ćwiczeniach, na przykład w krótkich rozmowach z wyobrażonym klientem. Prowadząca pomaga uporządkować pomysł i oddzielić to, co wykonalne, od życzeń. Efektem jest szkic projektu gotowy do dalszej pracy.
Moduł końcowy. Wracamy do mapy umiejętności z pierwszych zajęć i zestawiamy ją z tym, czego uczestnik się nauczył. Na tej podstawie powstaje indywidualny plan rozwoju na najbliższe miesiące: konkretne działania, kolejność, ewentualna dalsza nauka. Omawiamy go z doradcą i poprawiamy. Zostaje spisany plan, który uczestnik realizuje już samodzielnie.
Program opiera się na pracy własnej uczestników, a nie na słuchaniu. Zajęcia prowadzimy w małych grupach, w spokojnym tempie, z czasem na pytania. Każdy z trojga prowadzących odpowiada za swój obszar i pracuje na przykładach z życia dorosłych.
Małe grupy pozwalają prowadzącym zauważyć, kto potrzebuje więcej czasu, i wrócić do trudniejszych miejsc. Nikt nie jest oceniany za to, że czegoś jeszcze nie umie. Zakładamy, że uczestnicy mają za sobą lata pracy i własne spojrzenie, więc zajęcia są rozmową, nie wykładem. Pytania o rzeczy podstawowe są normalną częścią nauki, a ćwiczenia powtarzamy tyle razy, ile trzeba.
W każdym module jest konkretne zadanie: lista umiejętności, CV, wiadomość e-mail, budżet, założenia projektu. Uczestnik wychodzi z zajęć z czymś, co może poprawić i wykorzystać. Ćwiczenia robimy w parach i w grupie, bo rozmowa z innymi pomaga zobaczyć własne doświadczenie z nowej strony. Teorię ograniczamy do tego, co potrzebne, by zadanie miało sens.
Katarzyna Wójcik prowadzi moduł doradztwa zawodowego, w tym warsztaty CV i rozmów kwalifikacyjnych. Marek Kowalczyk uczy narzędzi biurowych na prostych przykładach. Anna Zielińska odpowiada za finanse i planowanie projektów. Każdy z nich pracuje z dorosłymi i dostosowuje język do grupy, bez żargonu i pośpiechu.
Program nie daje certyfikatu ani nie gwarantuje pracy czy dochodu. Daje uporządkowane umiejętności, gotowe dokumenty i plan, z którym łatwiej podejmować decyzje. To, co się wydarzy dalej, zależy od rynku, okoliczności i decyzji uczestnika. Mówimy o tym otwarcie już na początku, żeby nikt nie miał wątpliwości, czego może się spodziewać.
Do rozpoczęcia nauki nie jest potrzebne żadne wykształcenie ani znajomość komputera. Program jest skierowany do osób po 50. roku życia i zakłada, że uczestnik zaczyna od własnego poziomu. Warto jednak przyjść z kilkoma rzeczami, które ułatwią pracę już w pierwszym module i pozwolą lepiej wykorzystać czas w grupie.
Najbardziej pomocne są informacje o tym, co robiłeś zawodowo: nazwy stanowisk, mniej więcej lata pracy i zadania, które wykonywałeś. Nie muszą być kompletne ani uporządkowane, bo właśnie to robimy na pierwszych zajęciach. Przydają się też stare dokumenty, na przykład dawne CV, świadectwa pracy albo opisy stanowisk, jeśli je masz.
Do modułu z narzędziami cyfrowymi przydaje się własny laptop, ale nie jest to konieczne. Jeśli go nie masz, ustalimy to wcześniej i omówimy, jak zorganizować ćwiczenia. Dobrze mieć też aktywny adres e-mail, bo na nim ćwiczymy wysyłanie wiadomości. Jeśli nie masz poczty, założymy ją razem.
Warto również zastanowić się, czego oczekujesz od nauki. Może to być nowa praca, powrót po przerwie, dodatkowy dochód albo własny projekt. Nie musisz mieć gotowej odpowiedzi, wystarczy kierunek. Im jaśniej opiszesz swoją sytuację, tym łatwiej dopasujemy przykłady i ćwiczenia, a prowadzący będą wiedzieli, na co zwracać uwagę.
Jeśli masz wątpliwości, czy program jest dla ciebie, napisz lub zadzwoń przed zapisem. Opowiedz o swoim doświadczeniu i obawach, a my wyjaśnimy, jak wyglądają zajęcia i co z nich wyniesiesz. Lepiej zapytać wcześniej niż przychodzić z niepewnością, która zabierze energię na naukę.